कामले काम सिकाउँछ देखेर सघाउनुपर्ने हो
खुला छोडियो यो घाउ मलम लगाउनुपर्ने हो
‘दुःख छ भन्दै कसरी मुस्कुराउँछस्?’ सोध्यो उसले
सोचेर दुःखको पहिचान आँसुले गराउनुपर्ने हो
बाकस झरेको छ राजधानीमा बा सोच्दै होलान्
किन बिलम्ब भयो, छोराले पैसा पठाउनुपर्ने हो
रङ छ्यापेर साडीमा आमाको छोराले सोच्यो
किन सकेन रङ्हरू आमालाई हसाउनुपर्ने हो
बगेको खोलाजस्तै रहेछ एकोहोरो माया पनि
न मर्न न बाँच्न दिने के जीवन कटाउनुपर्ने हो?
०००
रोल्पा (हालः घोराही)