कविता || विपत्ति || याम मगर ‘नौलोदीप’
तिमी आउँछौ नै यस्तै बेलाजतिखेर भत्किँदै हुन्छ– भोकको निधारदेख्दै हुन्छ आँखाहरूले– उज्यालो
शब्दसङ्गीत
‘अँ’देखि ‘ओ’सम्मका केही नेपाली उखान टुक्काहरू
अँध्यारोको काम खोलाको गीतअर्थात् “बेसुरको काम गराइ” अँध्यारोमा तीर हान्नुअर्थात् “अन्दाजी काम
अलपत्र बचेराहरू
हाम्रो चाहनाविपरीतखरानी बनेपछि– अनगिन्ती सपनाभौतिक दुनियाँबाट तिम्रो अन्तिम बिदाइलेयो अभावै अभावको जीवनबाँच्न
कृष्ण सेन ‘इच्छुक’को “जेल”
म पर्खालभित्र छुतिमी पर्खालबाहिर छौम पहराभित्र छु, तिमी पहराबाहिर छौम यातना–गृहमा छुतिमी
भोटबहादुर
तिम्रो आँगनीमा सपनाका फूलहरू फुलाउँछु भन्दै मौसमी हुरी आउँदैछ भोटबहादुर, यसलाई केवल
भूमे नाच्न आउनू भेना
भेना !भूमे नाच्न आऊ ल… चढाएर पित्रीलाई रक्सीतिमीले पनि प्रसाद चाखेपछिरक्सीले मात्तिएझैँ
कविता : फूलकमल
कमल फूल ! फूल कमल ! या पुष्प कमल उत्तरगङ्गा माडीका तीरमा
म त्यही अनुहार हुँ (प्रथम कविता)
जिन्दगीको आकाशमाइन्द्रेणीसँगै बाँचिरहनुपर्ने- च्याब्रुङहरूतर किन चिहानमा छु भनेर चिच्याउँदै छसङग्रहालयको बस्तीबाट हाक्पारे
वर्ग, विज्ञान र अठोट (द्वितीय कविता)
ओ ! साइला दाइकिन बारम्बार एउटै सूचना आइरहन्छयो मान्छेहरूको साम्राज्यबाट ? कुन