वर्ग, विज्ञान र अठोट (द्वितीय कविता)
ओ ! साइला दाइकिन बारम्बार एउटै सूचना आइरहन्छयो मान्छेहरूको साम्राज्यबाट ? कुन
गेथाती डेस्क
यलम्बरको अन्तिम शब्द (सान्त्वना कविता)
कविहरूले काव्यमापोटिला बिम्व सजाएजस्तैहामीले पनि सजाएका हौँ मस्तिष्कमास्वर्णिम देश निर्माणको आदिम सपना
डम्फुको आन्दोलन (सान्त्वना कविता)
बज्दा-बज्दै आइते सिङको हातबाटजब भुईँमा खसेचुपचाप एउटा कुनामाआफ्नै इतिहासको लोरी गाउँदै बसे
अस्तित्व (सान्त्वना कविता)
के छ त्यस्तो मेरो भाषामार छिमेकी गाईखाने सुन्छ ? के छ त्यस्तो
भुईँफूलहरू (उत्कृष्ट १० मा छनौट भएको कविता)
किन फुल्न छोडे यी गुराँसहरू,बेहुलासँगै मण्डपमा बसेकी बेहुलीकोसिउँदो फुलेजसरी । किन सजिन
आदिवासी जनजाति (उत्कृष्ट १० मा छनौट भएको कविता)
(माटोको गुँजः आदिवासी अस्तित्वको गाथा) एउटा कथा, जसलाई ६० पानामा सीमित राखेर
आदिवासी (उत्कृष्ट १० मा छनौट भएको कविता)
सदियौंदेखि बर्बर शासकहरूलेलखेटिएर पनि नलखेटएकोदबाएर पनि नदबिएकोहोच्याएर पनि नहोचिएकोम हुँ आदिवासी ।
भूमिपुत्र (उत्कृष्ट १० मा छनौट भएको कविता)
यो पृथ्वीको ईराभन्दा प्राचीनयही भूमिमा उत्पत्ति भएकोआदिम मानवको वंशआदिवासीको नातिकिराँतीको छोराम हुँ
लिबाङमा ‘साहीमासा’को गृहविमोचन
रोल्पा, थबाङ गाउँपालिका–३ मिरुल, दाइपोमा जन्मिएका कवि समीप बैरागीद्वारा लिखित कवितासङ्ग्रह ´साहीमासा`
गजल : मनोज थापामगर
याद र सम्झना एक शब्दमाछुटेछ प्रेमकथा एक शब्दमा दुनियाँ त्यो चाँदमा पुगिसकेछन्पागल