कविता - गेथाती

अस्तित्व (सान्त्वना कविता)

विनेश राई ‘मिन्जाई’ १२ जेष्ठ २०८२, आईतवार

के छ त्यस्तो मेरो भाषामार छिमेकी गाईखाने सुन्छ ? के छ त्यस्तो

प्रकाश नेपाली १२ जेष्ठ २०८२, आईतवार

किन फुल्न छोडे यी गुराँसहरू,बेहुलासँगै मण्डपमा बसेकी बेहुलीकोसिउँदो फुलेजसरी । किन सजिन

जमुना भट्टराई १२ जेष्ठ २०८२, आईतवार

(माटोको गुँजः आदिवासी अस्तित्वको गाथा) एउटा कथा, जसलाई ६० पानामा सीमित राखेर

आसमान लामा १२ जेष्ठ २०८२, आईतवार

सदियौंदेखि बर्बर शासकहरूलेलखेटिएर पनि नलखेटएकोदबाएर पनि नदबिएकोहोच्याएर पनि नहोचिएकोम हुँ आदिवासी ।

छविन विरही राई १२ जेष्ठ २०८२, आईतवार

यो पृथ्वीको ईराभन्दा प्राचीनयही भूमिमा उत्पत्ति भएकोआदिम मानवको वंशआदिवासीको नातिकिराँतीको छोराम हुँ

रेजीना खालिङ १६ चैत्र २०८१, आईतवार

कुनैबेला…‘सोल्ठी ज्यू, चाख्सर1 खाई जाऊ न’ भनेरनिख्खर निगार खुवाई पठायो ।कुनैबेला…‘घ्याम्पा पखालेको,

याङो श्रो मगर ५ फाल्गुन २०८१, सोमबार

याङो श्रो मगर २२ पुष २०८१, सोमबार

घामले रापिएरमेरा रङहरू ओइलिँदै गर्दापसिनाका असिनालेमेरो जोवन खुलिँदै गर्दारिघाँउ– मेरो प्रिय इन्द्रेणीघाम

प्रेमप्रकाश १४ मंसिर २०८१, शुक्रबार

के हुन्थ्योपृथ्वीमा रगत नभएको भए ? पृथ्वीमा अर्को समुद्र छ— रगतकोजो सबैभन्दा

याङो श्रो मगर १३ मंसिर २०८१, बिहीबार

म भदौरे भेलउर्लिनु छ, कुर्लिनु छ,देखाउनु छ– म कतिको शक्तिशाली छु भनेरअरु