गेथाती


कविता : रिघाँउ

घामले रापिएरमेरा रङहरू ओइलिँदै गर्दापसिनाका असिनालेमेरो जोवन खुलिँदै गर्दारिघाँउ– मेरो प्रिय इन्द्रेणीघाम

कविता : रगतको तर्पण

के हुन्थ्योपृथ्वीमा रगत नभएको भए ? पृथ्वीमा अर्को समुद्र छ— रगतकोजो सबैभन्दा

स्कुल जान नपाएका दिनहरू

मेरा कलिला आँखामा देख्नु छस्कुलमा मुस्कुराइरहने एउटा सपनाहरूसुन्नु छ एक जोर कानहरूलेमिसका

कविता : भुसुक्कै बिर्सेछु

छोरी मान्छेले छोटा लुगा लगाउनुहुन्नविकृत मानसिकता भएका मान्छेहरूलाईसहन गाह्रो हुन्छ भन्ने बिर्सिदाआफूलाई

कविता : मासन्सिउ छकाल्न्य

दिलिप बुढामगर साहित्य क्षेत्रमा डी.बी. मगर ‘स्वेद’का नामले परिचित छन् । उनको

कविता : खच्चरहरू

घोडाकै नामबाटघोराही बन्यो,घोरदौरा बन्यो,घोडेपानी बन्यो,घोडाखोला बन्यो¸घोडागाउँ बन्यो¸घोडाघोडी नगरपालिका बन्यो¸ताल बन्यो,पार्क बन्यो,घोडाबाटै बग्गी