मोहनपुर1,
एक झम्को निद ब्युझिनु अगावै
जूनसँगै आँगनमा उभिएर
एकजोर आँखाहरू
सुन्दर सपनाका ताराहरू गिनिरहेछन्
आकाङ्क्षाका बगैँचाहरूमा
फुलेका असंख्य फूलहरू हेरिरहेछन्
तर, जब खुल्छन्, निदका पर्दाहरू
मोहनपुरलाई लाग्छ
आकाश त दुरुस्तै शून्य रहेछ
रहरलाग्दा फूलका हाँगाहरू पनि रित्तै रहेछन् ।
मोहनपुर एकतमासले हेरिरहेछ
भविष्यका गोरेटोहरू
केही थान बाँसका तटबन्धनले बनाइएको सम्बन्धहरू
समयक्रमसँगै बन्छन्, भत्किन्छन्
क्रम जारी छ ।
यता,
मोहनपुर ब्युँतियो कि सुतिरहेछ भनेर
सरकार पल्लो ढिकमा उभिएर हेर्छ
बार्दलीबाट चियो गर्छ
गैरसरकारहरू आँखीझ्यालबाट नियाल्छन्
र सहानुभूतिको एक टुक्रा रोटी फ्याँकेर
भाइ–भाइबीचको रणसङ्ग्राम हेर्दै
बेसुर ताली बजाइरहेछन् ।
हरेक वर्ष
मोहनपुरमा
जलमार्ग भएर सुनामीहरू आउँछन्
हवाइमार्ग भएर मीठा आश्वासनहरू आउँछन्
तर भू–मार्ग भएर कहिल्यै विकास आउँदैनन् ।
बरू, सुनामीसँगै आएर फैलिरहेका छन्
त्रासदीपूर्ण विभिन्न झारहरू
र रेलका डिब्बाजस्तै
थपिरहेकाछन् अभावहरू ।
हरेक बिहान उदाउँछ र अस्ताउँछ
तर, मोहनपुरमा कहिल्यै घाम पुग्दैन
बरू दु:खको बिस्कुन हेर्न आइपुग्छ एकछिन जून
र, छिनभरमै घुम्तोभित्र मस्तसँग निदाउँछ औँसी !
मोहनपुर
धेरै समयदेखि हेरिरहेछ
एक थान नागरिकताभित्र आफ्ना छायाँहरू
आफूले टेकेको एक टुक्रा भूगोल
तर, ऊ आफै पनि ठम्याउन सकिरहेको छैन
म नागरिक हुँ या गैरनागरिक भनेर ।
मोहनपुरमा
समयले पटक-पटक चुनाव पठाउँछ
र, पठाउँछ
कहिल्यै गन्तव्य नभेटिने जेरीजस्तै मीठा सपनाहरू ।
उता बार–बार उसलाई खबरदारी गर्छन्
सीमामा ठडिएका जङ्गेपिलरहरू
ऊ सुनेको छ
पिलरहरू रात परेपछि हिँड्दारहेछन्
रात परेपछि वर–वर सर्दोरहेछन्
यसकारण मोहनपुर
एक मुठी जाग्राम ऊसँगै साथी छोडेर
आफू अर्धनिदमै रात काटिरहेछ ।
मोहनपुरसँग
पुतलीजस्तै छिरबिरे रङका
प्राचीन कला, संस्कृतिहरू छन्
उसको ईतिहास छ
ऊसँग एउटा जिन्दगी पनि छ
तर,
ऊ जिन्दगीजस्तो जिन्दगी बाँचिरहेको छैन ।
०००
- मोहनपुर कैलाली जिल्लाको कैलारी गाउँपालिका-३ मा पर्ने मोहना नदीपारिको गाउँ हो । ↩︎