भोटबहादुर
तिम्रो आँगनीमा सपनाका फूलहरू फुलाउँछु भन्दै मौसमी हुरी आउँदैछ भोटबहादुर, यसलाई केवल
कविता
स्कुल जान नपाएका दिनहरू
मेरा कलिला आँखामा देख्नु छस्कुलमा मुस्कुराइरहने एउटा सपनाहरूसुन्नु छ एक जोर कानहरूलेमिसका
कविता : पुतली
साना साना पुतली रङ्गीचङ्गी हुन्छन्फूलबारीमा सधैँभरि यताउता गर्छन्फूलमाथि खेल्छन्, पातमाथि नाच्छन्जतातिर हावा
कविता : राङ्ख्या
काना ज़्या !दुना ज़्या !!गुरुङला जिनै देसानरराँथै कुन्थीला असानमसानरगलगा सनो भारता राराभेनभेन
कविता : मान्छेको सिकाइ
चरीहरू आएर गुनासो पोखे मान्छेहरूलाई पखेटामा उडानको सङ्केत देखायौ उनीहरू उड्न थाले
कविता : खच्चरहरू
घोडाकै नामबाटघोराही बन्यो,घोरदौरा बन्यो,घोडेपानी बन्यो,घोडाखोला बन्यो¸घोडागाउँ बन्यो¸घोडाघोडी नगरपालिका बन्यो¸ताल बन्यो,पार्क बन्यो,घोडाबाटै बग्गी
कविता : बालापन
म सानो छँदाखाना खाइसकेपछिथाल चाटेर, थालमै हेरेँभनेआफैलाई देख्थेँधुलाम्य अनुहारगालामा लट्पटिएको सिगानलत्ता परेको
देशजस्तो (प्रथम कविता)
के हो त्यो-किनारै किनार हिँड्न बिर्सिएको नदीजस्तोके हो त्यो-लय बिग्रिएको गीतजस्तोहरियो इस्टकोट
स्याण्डग्लास : सृष्टिको काउन्ट-डाउन (द्वितीय कविता)
यतिखेर –कङ्क्रिटकाम्याग्नेटिक कणहरू टाँसिएकोमानवताको एक थान स्याण्डग्लास फोक्सोकाउन्ट~डाउनमा छ, सिमे-भूमेकोमाटोले रङ्गिएकोआदिवासी लङ्गौटमाटाँसिएको
इच्छापत्र (सान्तवना कविता)
यी मेरा नङको भएर फरुवा बाँझा गरामा खनून्मेरा दाँतहरू कडा रहिरहून् गोली