कविता : आधा आकृति
भर्खरै मृत्यु भएकोचित्रकारको क्यानभासमाउत्रिँदै गरेको आधा आकृतिजसको पूर्णता कहिल्यै हुनेछैन । जस्तो
कविता
हिमचुलीको आँसुले उजाडियो जिन्दगी
आफूलाई संसारको पहिलो नम्बरमा उभ्याउनप्रतिस्पर्धामा उत्रिनेहरूको दोहनमा पर्यो- तिमी । दुखेपछि न
भोटबहादुर
तिम्रो आँगनीमा सपनाका फूलहरू फुलाउँछु भन्दै मौसमी हुरी आउँदैछ भोटबहादुर, यसलाई केवल
स्कुल जान नपाएका दिनहरू
मेरा कलिला आँखामा देख्नु छस्कुलमा मुस्कुराइरहने एउटा सपनाहरूसुन्नु छ एक जोर कानहरूलेमिसका
कविता : पुतली
साना साना पुतली रङ्गीचङ्गी हुन्छन्फूलबारीमा सधैँभरि यताउता गर्छन्फूलमाथि खेल्छन्, पातमाथि नाच्छन्जतातिर हावा
कविता : राङ्ख्या
काना ज़्या !दुना ज़्या !!गुरुङला जिनै देसानरराँथै कुन्थीला असानमसानरगलगा सनो भारता राराभेनभेन
कविता : मान्छेको सिकाइ
चरीहरू आएर गुनासो पोखे मान्छेहरूलाई पखेटामा उडानको सङ्केत देखायौ उनीहरू उड्न थाले
कविता : खच्चरहरू
घोडाकै नामबाटघोराही बन्यो,घोरदौरा बन्यो,घोडेपानी बन्यो,घोडाखोला बन्यो¸घोडागाउँ बन्यो¸घोडाघोडी नगरपालिका बन्यो¸ताल बन्यो,पार्क बन्यो,घोडाबाटै बग्गी
कविता : बालापन
म सानो छँदाखाना खाइसकेपछिथाल चाटेर, थालमै हेरेँभनेआफैलाई देख्थेँधुलाम्य अनुहारगालामा लट्पटिएको सिगानलत्ता परेको
देशजस्तो (प्रथम कविता)
के हो त्यो-किनारै किनार हिँड्न बिर्सिएको नदीजस्तोके हो त्यो-लय बिग्रिएको गीतजस्तोहरियो इस्टकोट