स्याण्डग्लास : सृष्टिको काउन्ट-डाउन (द्वितीय कविता)
यतिखेर –कङ्क्रिटकाम्याग्नेटिक कणहरू टाँसिएकोमानवताको एक थान स्याण्डग्लास फोक्सोकाउन्ट~डाउनमा छ, सिमे-भूमेकोमाटोले रङ्गिएकोआदिवासी लङ्गौटमाटाँसिएको
कविता
इच्छापत्र (सान्तवना कविता)
यी मेरा नङको भएर फरुवा बाँझा गरामा खनून्मेरा दाँतहरू कडा रहिरहून् गोली
ऐँठन (सान्त्वना कविता)
भोलि बिहानै भालेको डाँकमाबाँधेर बाध्यताका पोकापन्तुरातयार हुनुछ,जीवनकै गरुङ्गो भारी बोक्न । फूलमायाथोरै
रोल्पा
केही घाउहरू बाँकी छन्र त उपचाररत् छ रोल्पा, आँखामा छाएको धमिलोलेमटमैलो देखिरहेको
विचित्रको चित्र
कवि चित्रकारजिन्दगीको चित्र कोर्ने प्रतियोगितामा गयोजित्छु भनेरलिएर एउटा खालि सेतो पाना बस्यो
तेर्सिन्छ है प्रश्न यो
हाम्रो मौलिकता छ जीर्ण अहिले अस्ताउँदै छन् रविभोको पेट बजार डुल्नु कसरी
समयको भ्रष्टाचार
ऊउनीहरूलेखोसेर यो सहरको स्वर्णिम समयठड्याए अग्लो कङ्क्रिट घण्टाघर रबन्धक बनाए एक शताब्दी
कविता : कोइलाबास
अघि हाम्रा बाउहरूलेपाँचमोहर दाम सुर्केथैलीमा च्यापेरनाङ्गो शरीर भारेडोको बोकेरपिस्दै खुट्टाले गेग्य्राने बाटाहरूनाघ्दै
कुन गौरवगाथा सुनाउँछ
जब –बिर्सन थालेपछि तालबिर्सन थालेपछि लयकसरी गाउँछ गीत – नेपाली ?अन्धकारतिर डेरा
कविता : मेरो देश र सपनाहरू
सपनाहरू उम्रेर हराभरा हुँदैनन्मेरो देशको माटोमाबर्षेनी सयौँ ट्रिपदेशभित्र कामकाज नपाएरजान्छ बादलको जहाज