ऐँठन (सान्त्वना कविता)
भोलि बिहानै भालेको डाँकमाबाँधेर बाध्यताका पोकापन्तुरातयार हुनुछ,जीवनकै गरुङ्गो भारी बोक्न । फूलमायाथोरै
कविता
रोल्पा
केही घाउहरू बाँकी छन्र त उपचाररत् छ रोल्पा, आँखामा छाएको धमिलोलेमटमैलो देखिरहेको
विचित्रको चित्र
कवि चित्रकारजिन्दगीको चित्र कोर्ने प्रतियोगितामा गयोजित्छु भनेरलिएर एउटा खालि सेतो पाना बस्यो
तेर्सिन्छ है प्रश्न यो
हाम्रो मौलिकता छ जीर्ण अहिले अस्ताउँदै छन् रविभोको पेट बजार डुल्नु कसरी
समयको भ्रष्टाचार
ऊउनीहरूलेखोसेर यो सहरको स्वर्णिम समयठड्याए अग्लो कङ्क्रिट घण्टाघर रबन्धक बनाए एक शताब्दी
कविता : कोइलाबास
अघि हाम्रा बाउहरूलेपाँचमोहर दाम सुर्केथैलीमा च्यापेरनाङ्गो शरीर भारेडोको बोकेरपिस्दै खुट्टाले गेग्य्राने बाटाहरूनाघ्दै
कुन गौरवगाथा सुनाउँछ
जब –बिर्सन थालेपछि तालबिर्सन थालेपछि लयकसरी गाउँछ गीत – नेपाली ?अन्धकारतिर डेरा
कविता : मेरो देश र सपनाहरू
सपनाहरू उम्रेर हराभरा हुँदैनन्मेरो देशको माटोमाबर्षेनी सयौँ ट्रिपदेशभित्र कामकाज नपाएरजान्छ बादलको जहाज
कविता : लेनिन र लिङ्कन
पाखापखेरी भञ्ज्याङ चौतारीका पञ्चतत्त्व विचारी चोखो निम्तो गर्दै सिमेभूममिलाई फूलपाती अक्षता उडाई
कविता : जनयुद्ध दिवस
पहिलोचोटी सँगै मनाएका थियौँ म, तिमी र तपाईहरूले फाल्गुन एकको साइत पारेर