कविता - गेथाती

कविता : लेनिन र लिङ्कन

याङो श्रो मगर ६ फाल्गुन २०८०, आईतवार

पाखापखेरी भञ्ज्याङ चौतारीका पञ्चतत्त्व विचारी चोखो निम्तो गर्दै सिमेभूममिलाई फूलपाती अक्षता उडाई

कमल विवश मगर १ फाल्गुन २०८०, मंगलवार

पहिलोचोटी सँगै मनाएका थियौँ म, तिमी र तपाईहरूले फाल्गुन एकको साइत पारेर

याङो श्रो मगर १६ माघ २०८०, मंगलवार

सन्तानको सामल पिस्दापिस्दैघिस्रिएर खिस्रिएर फुकालिछिन्चाँदीझैं टल्किने बत्तीस दन्तरातो चिल्लो गालागाथिएको जवानीसन्तानलाई दिँदैआफू

लजिम पुन १५ पुष २०८०, आईतवार

आफ्नै हौ कि पराइ अनौठो, तिम्रो माया गराइ हरबखत गल्ती मात्र खोजी

सरस्वती पौडेल १३ पुष २०८०, शुक्रबार

आमा मेरी हुन् मायाकी खानी सधैँ सम्मान गर्छु म भगवान् मानी कसैले

भुवन शिवाकोटी चौघरे ८ पुष २०८०, आईतवार

मेरा खुट्टामा ठेस लागेरजुत्ताको तलुवा नै च्यातिएको देखेपछि होमेरो बाटोमातिमीले काँडाहरू छरेरपर्खिएको

समीप बैरागी २८ मंसिर २०८०, बिहीबार

म तिम्रै हुनेछु भन्दै बुकीमा बाईसथरी फूल टिपी दिनेको बहुरूपी रहेछ मन

भावना बुढामगर २१ मंसिर २०८०, बिहीबार

नेपाल के हो भनिदेऊ मलाईबरु एउटा नक्सा बनाएर देऊ सरकारमलाई हेर्नुछ साँच्चै

समीप बैरागी ७ मंसिर २०८०, बिहीबार

अग्ला – अग्ला पहाडहरूको निधारमा घामको टीका टल्किनु अगावै गोरुका दाम्लोहरूलाई सुताएर

व्योम जी अवतार १ मंसिर २०८०, शुक्रबार

सुनेको थिएँ, हरेक मनमा खुशी रोपेर ओठहरूमा मुस्कान फुलाउँछ, पोखराले । त्यस्तै