गेथाती

कविता : राङ्ख्या


२ श्रावण २०८१, बुधबार

काना ज़्या !
दुना ज़्या !!
गुरुङला जिनै देसानर
राँथै कुन्थीला असानमसानर
गलगा सनो भारता राराभेनभेन दुँसोर
जुङघु सनो जुङखुरीता काहुरेउँ माहुरेउँ मुँसोर ।

घुम्का सनो कराङयाला खङसीर
झला कुन्थीला झिमसीर
मैरा भुन्दीता गोरेल्सिउ बा’कीर
खलाला छर्छिउ गासे काराय या’कीर ।

भङला दुब्सिउ खासोभुसोर
वखरला बोर्सिउ झुसोमुसोर
कान्चेकुन्चेला भुरैसिउ जुठोमुठोर
कोखाकोखी गापैयाला लुटोर ।

खङकुईता कोरोर
क्याङता सेन्तै ज्वोरोर
नाङ्खारला यायँन मालेउ सेरर
अथाँवा मालेउ हाईलो अराल तेउ भेरर ।

नौ गरहर पार पार साब्दे
चौगंगा सुईँ सुईँ सगाब्दे ।
पारज़ गोरसिब्दे यारालाङ्के
साँईसुँई जैदे यारासहाङ्के । ओहो हो हो…

TAGS: कविता