मगर भाषा कविता : गोघोल्या
मासन,कतानी नहुओ तानाम्क स्यान्य मीन त ङाङाकखेउ क्वाइसिदे,पेताङ्ङे पोसिदेह्वाङ ल खोर्चो सुर्सिदे,ङै
गेथाती डेस्क
कविता : खच्चरहरू
घोडाकै नामबाटघोराही बन्यो,घोरदौरा बन्यो,घोडेपानी बन्यो,घोडाखोला बन्यो¸घोडागाउँ बन्यो¸घोडाघोडी नगरपालिका बन्यो¸ताल बन्यो,पार्क बन्यो,घोडाबाटै बग्गी
कविता : बालापन
म सानो छँदाखाना खाइसकेपछिथाल चाटेर, थालमै हेरेँभनेआफैलाई देख्थेँधुलाम्य अनुहारगालामा लट्पटिएको सिगानलत्ता परेको
कविता : आमा
आमाअरूले त बलेकोआगोमात्र ताप्दा रै’छन्निभेको मेरो चुलोमाअगुल्टो झोसिदिनेमात्र तिमी रै’छौ आमाहाँस्नलाई पोअरू
सर ! हामीलाई विदेश जाने कुरा सिकाउनुस्
रोल्पा जिल्लाको कुनै एक माध्यमिक विद्यालयमा पढाउने शिक्षक हुन् ‘उनी’ (यहाँ मैले
देशजस्तो (प्रथम कविता)
के हो त्यो-किनारै किनार हिँड्न बिर्सिएको नदीजस्तोके हो त्यो-लय बिग्रिएको गीतजस्तोहरियो इस्टकोट
स्याण्डग्लास : सृष्टिको काउन्ट-डाउन (द्वितीय कविता)
यतिखेर –कङ्क्रिटकाम्याग्नेटिक कणहरू टाँसिएकोमानवताको एक थान स्याण्डग्लास फोक्सोकाउन्ट~डाउनमा छ, सिमे-भूमेकोमाटोले रङ्गिएकोआदिवासी लङ्गौटमाटाँसिएको
हल्ला नगर्नुस् न, नानीहरू खेलिरहेछन् (तृतीय कविता)
हल्ला नगर्नुस् ननानीहरू खेलिरहेछन् किताबको भारीहरू बोकेरपाठशाला जाँदाजाँदाआँखा चिम्म गरेर कपीका अक्षरहरूअक्षरशः
इच्छापत्र (सान्तवना कविता)
यी मेरा नङको भएर फरुवा बाँझा गरामा खनून्मेरा दाँतहरू कडा रहिरहून् गोली
ऐँठन (सान्त्वना कविता)
भोलि बिहानै भालेको डाँकमाबाँधेर बाध्यताका पोकापन्तुरातयार हुनुछ,जीवनकै गरुङ्गो भारी बोक्न । फूलमायाथोरै