मगर भाषाका साहित्यिक पत्रिका
१. आरम्भ मगर भाषामा साहित्यिक पत्रपत्रिका प्रकाशनको परम्परा खासै उत्साहजनक देखिँदैन ।
गेथाती डेस्क
कविता : भुसुक्कै बिर्सेछु
छोरी मान्छेले छोटा लुगा लगाउनुहुन्नविकृत मानसिकता भएका मान्छेहरूलाईसहन गाह्रो हुन्छ भन्ने बिर्सिदाआफूलाई
कविता : मासन्सिउ छकाल्न्य
दिलिप बुढामगर साहित्य क्षेत्रमा डी.बी. मगर ‘स्वेद’का नामले परिचित छन् । उनको
सम्झनाको शितलो बाछिटा
जीवनको हाँगाबाट उडिगयो असार ५ गते । जो उडिआउने आकाश अब फेरि
मगर भाषा कविता : गोघोल्या
मासन,कतानी नहुओ तानाम्क स्यान्य मीन त ङाङाकखेउ क्वाइसिदे,पेताङ्ङे पोसिदेह्वाङ ल खोर्चो सुर्सिदे,ङै
कविता : खच्चरहरू
घोडाकै नामबाटघोराही बन्यो,घोरदौरा बन्यो,घोडेपानी बन्यो,घोडाखोला बन्यो¸घोडागाउँ बन्यो¸घोडाघोडी नगरपालिका बन्यो¸ताल बन्यो,पार्क बन्यो,घोडाबाटै बग्गी
कविता : बालापन
म सानो छँदाखाना खाइसकेपछिथाल चाटेर, थालमै हेरेँभनेआफैलाई देख्थेँधुलाम्य अनुहारगालामा लट्पटिएको सिगानलत्ता परेको
कविता : आमा
आमाअरूले त बलेकोआगोमात्र ताप्दा रै’छन्निभेको मेरो चुलोमाअगुल्टो झोसिदिनेमात्र तिमी रै’छौ आमाहाँस्नलाई पोअरू
सर ! हामीलाई विदेश जाने कुरा सिकाउनुस्
रोल्पा जिल्लाको कुनै एक माध्यमिक विद्यालयमा पढाउने शिक्षक हुन् ‘उनी’ (यहाँ मैले
देशजस्तो (प्रथम कविता)
के हो त्यो-किनारै किनार हिँड्न बिर्सिएको नदीजस्तोके हो त्यो-लय बिग्रिएको गीतजस्तोहरियो इस्टकोट