गजल : सन्तोष हरदम
उठ् ओ ईश्वर ! तँ नउठ्ने गरेर निदाउनुभएन हे मुर्दा, पीडा किस्ताकिस्तामा
शब्दसङ्गीत
सम्झनाका एक दर्जन मुक्तकहरू
मुक्तक – एकफुटपाथमै बिताउँछु दिन रात, बस्ने बास छैनशिथिल भइसक्यो शरीर, अब
जन्मभूमि
सुन्दर थियो जन्मभूमि छोडी गयौ तिमी कहाँ ?मातृत्वको नाता तोडी जान लाग्यौ
मैले कस्तो कविता लेखुँला
अग्ला – अग्ला पहाडहरूको निधारमा घामको टीका टल्किनु अगावै गोरुका दाम्लोहरूलाई सुताएर
गजल : भावना बुढामगर
कति कमाइ हुन्छ, कति बचाइ हुन्छयस्ता प्रश्नले घाउ हुन्छ दुखाइ हुन्छ भत्केको
गोविन्द पुन ‘गिरीश’का दुई गजल
गजल – एक पराइसामु झुक्ने म नेपाली हैन कायर बनी लुक्ने म
रुन्चे पोखरा
सुनेको थिएँ, हरेक मनमा खुशी रोपेर ओठहरूमा मुस्कान फुलाउँछ, पोखराले । त्यस्तै
गजल : दिलकर्ण बुढामगर
यादहरूले सधैँ सम्झिने बानी बनाउँदोरहेछथाहा नदिई आँखाले पनि पानी बनाउँरहेछ । दुनियाँ
टीकापुर
केही सपनाहरूकेही गन्तव्य थिएटीकापुर कैलालीमातरसपना सपनामै सीमित भयोआजभोलि बोलिरहेछउसका यादहरूलेटीकापुरपार्कबाटत्यो बस्तीबाटबोलाइरहेछबगरले समुन्द्र
मोहनपुर
मोहनपुर, एक झम्को निद ब्युझिनु अगावै जूनसँगै आँगनमा उभिएर एकजोर आँखाहरू सुन्दर