कविता : जनयुद्ध दिवस
पहिलोचोटी सँगै मनाएका थियौँ म, तिमी र तपाईहरूले फाल्गुन एकको साइत पारेर
कविता
कविता : आमा
सन्तानको सामल पिस्दापिस्दैघिस्रिएर खिस्रिएर फुकालिछिन्चाँदीझैं टल्किने बत्तीस दन्तरातो चिल्लो गालागाथिएको जवानीसन्तानलाई दिँदैआफू
मगर खाम भाषामा कवि भूपिनको कविता ‘मङ-र’
मिराय यामङ-रलुज्वा-र याक्याङसेवका ! सनोबिउँतानोराय याक्वासिउसेव क्वासेवका । मङ-रजो ग्योवर: धोरधोर कोइसेवका
खुशीको औषधि
कहिले सङ्गीतको तालमा खोजेँकहिले बाल्यकालमा खोजेँकहिले पात्रोको सालमा खोजेँकहिले बन्दुकको नालमा खोजेँखोजिहेरेँ
सलाम तिमीलाई
आफ्नै हौ कि पराइ अनौठो, तिम्रो माया गराइ हरबखत गल्ती मात्र खोजी
मेरी आमा
आमा मेरी हुन् मायाकी खानी सधैँ सम्मान गर्छु म भगवान् मानी कसैले
कुटिल
मेरा खुट्टामा ठेस लागेरजुत्ताको तलुवा नै च्यातिएको देखेपछि होमेरो बाटोमातिमीले काँडाहरू छरेरपर्खिएको
बहुरूपी उनको मन
म तिम्रै हुनेछु भन्दै बुकीमा बाईसथरी फूल टिपी दिनेको बहुरूपी रहेछ मन
हराएको नेपाल
नेपाल के हो भनिदेऊ मलाईबरु एउटा नक्सा बनाएर देऊ सरकारमलाई हेर्नुछ साँच्चै
हत्यारा बाबा
खाडीमा झाडीमा गाडीमा यत्रतत्र सर्वत्र मन डुलाउँदै सपना केलाउँदै जिन्दगी गुजार्ने केश