सर्न्या लिज्या गाभ ज्युङला रो:र (मगरखाम कविता)
गे’कलम-स छेन्या-रलाजलै खल्ती-ल जादे हैदाङ्ज्यारआबो तासर, तापरिन् न-भाषाआबो ताखिम वाँइव न-इतिहास ।
कविता
कविता : लेनिन र लिङ्कन
पाखापखेरी भञ्ज्याङ चौतारीका पञ्चतत्त्व विचारी चोखो निम्तो गर्दै सिमेभूममिलाई फूलपाती अक्षता उडाई
कविता : तिम्रो नै हुँ म
पराइ हैन मअलिपर मात्र पुगेको हुँबिर्सेको छैन मैले तिमीलाईबसेको छु तिम्रो यादहरू
कविता : जनयुद्ध दिवस
पहिलोचोटी सँगै मनाएका थियौँ म, तिमी र तपाईहरूले फाल्गुन एकको साइत पारेर
कविता : आमा
सन्तानको सामल पिस्दापिस्दैघिस्रिएर खिस्रिएर फुकालिछिन्चाँदीझैं टल्किने बत्तीस दन्तरातो चिल्लो गालागाथिएको जवानीसन्तानलाई दिँदैआफू
मगर खाम भाषामा कवि भूपिनको कविता ‘मङ-र’
मिराय यामङ-रलुज्वा-र याक्याङसेवका ! सनोबिउँतानोराय याक्वासिउसेव क्वासेवका । मङ-रजो ग्योवर: धोरधोर कोइसेवका
खुशीको औषधि
कहिले सङ्गीतको तालमा खोजेँकहिले बाल्यकालमा खोजेँकहिले पात्रोको सालमा खोजेँकहिले बन्दुकको नालमा खोजेँखोजिहेरेँ
सलाम तिमीलाई
आफ्नै हौ कि पराइ अनौठो, तिम्रो माया गराइ हरबखत गल्ती मात्र खोजी
मेरी आमा
आमा मेरी हुन् मायाकी खानी सधैँ सम्मान गर्छु म भगवान् मानी कसैले
कुटिल
मेरा खुट्टामा ठेस लागेरजुत्ताको तलुवा नै च्यातिएको देखेपछि होमेरो बाटोमातिमीले काँडाहरू छरेरपर्खिएको