गेथाती


कविता : रगतको तर्पण

के हुन्थ्योपृथ्वीमा रगत नभएको भए ? पृथ्वीमा अर्को समुद्र छ— रगतकोजो सबैभन्दा

कथा : सपनाको पर्खाइ

“साना म हिँडेको ल…!” घोराहीको मनकाशी सिनेमाघरमा ‘खुश्मा’ चलचित्र हेर्दै गर्दा अचानक

मेलोमेसोमा राँकेको झल्को

राँके तिवार । श्रावण महिनाको पहिलो साता । परापूर्वदेखि चल्दै आएको सांस्कृतिक

सम्झनाको शितलो बाछिटा

जीवनको हाँगाबाट उडिगयो असार ५ गते । जो उडिआउने आकाश अब फेरि

देशजस्तो (प्रथम कविता)

के हो त्यो-किनारै किनार हिँड्न बिर्सिएको नदीजस्तोके हो त्यो-लय बिग्रिएको गीतजस्तोहरियो इस्टकोट

स्याण्डग्लास : सृष्टिको काउन्ट-डाउन (द्वितीय कविता)

यतिखेर –कङ्क्रिटकाम्याग्नेटिक कणहरू टाँसिएकोमानवताको एक थान स्याण्डग्लास फोक्सोकाउन्ट~डाउनमा छ, सिमे-भूमेकोमाटोले रङ्गिएकोआदिवासी लङ्गौटमाटाँसिएको

हल्ला नगर्नुस् न, नानीहरू खेलिरहेछन् (तृतीय कविता)

हल्ला नगर्नुस् ननानीहरू खेलिरहेछन् किताबको भारीहरू बोकेरपाठशाला जाँदाजाँदाआँखा चिम्म गरेर कपीका अक्षरहरूअक्षरशः